Een beeld zegt meer dan duizend woorden

Als tekstschrijver krijg ik regelmatig de vraag of ik ook een foto kan maken van mijn interviewkandidaten. Natuurlijk kan ik even een kiekje schieten, maar dat doet afbreuk aan mijn werk voor een pakkende tekst. Als ik het doe, wil ik het goed doen. Onder dat motto volgde ik de afgelopen maanden een basisopleiding fotografie aan de Fotovakschool. Inspirerend en prikkelend, want je leert op een heel andere manier kijken. Trots naar de les met een prachtplaat, waar je na de feedback denkt: goh, zo geweldig was ‘ie dus niet… Slik: dat betekent dus oefenen, oefenen, oefenen. Een op het oog goed gelukte foto kan altijd beter: de compositie krachtiger, de kleuren intenser, het standpunt origineler.

Tegenwoordig mag steeds vaker mijn camera mee naar een schrijfopdracht. Spannend. Je leert een heel nieuw vak. En dat doe je niet zomaar even. Het onbekende maakte in begin nog een tikje onzeker: klotsende oksels, maar ondertussen met een uitstraling alsof je dit werk al járen doet… Dat verwacht de klant immers ook: een professional die weet wat zij doet. En dankzij de hele uitrustig die je als fotograaf meesleept, zijn de verwachtingen vanzelf hoog. Na de opmerking van een klant: ‘oh, wat een professionele camera, dan moet de foto vanzelf wel mooi worden’, denk ik alleen maar: ‘was het maar zo simpel…’.

Maar wat een energie krijg je ervan om iets nieuws aan te pakken. Het onbekende heeft ook een functie: het wakkert de creativiteit aan. Want voor lang niet alle foto’s heb je een knap snoetje en een schilderachtige setting tot je beschikking. En maar goed ook: het echte leven laten zien, is een veel grotere uitdaging. Als fotograaf laat je zien hoe jij de wereld ziet. Je kiest immers voor een bepaald ‘shot’ of onderwerp, terwijl je bewust andere zaken buiten beeld laat.

Een beeld zegt meer dan duizend woorden, is de uitdrukking. Voor mij is het een wisselwerking. Ja, een sterk beeld kan veel meer zeggen dan een tekst. Maar de journalist in mij zegt tegelijk ook: een paar treffend gekozen woorden zeggen meer dan tien foto’s. De kunst is om naast een pakkende tekst, een foto te zetten die echt iets toevoegt.

Daphne Doemges-Engelen
Textworld

De kneepjes van het kweken

Daphne Doemges-Engelen

Een moestuin lijkt tegenwoordig wel een hip accessoire. Als je een beetje mee wilt doen in de ecotrend, dan wroet en scharrel je rond op je eigen lapje. En ja. ik heb er ook een. Niet om hip te zijn, maar omdat het nu kan, qua tijd (soms) en plek (veel). Overigens hebben mijn buren hier op het Brabantse platteland al jaren een moestuin, lang voor er sprake was van enige modegril.

Al snel leer ik dat succesvol moestuinieren niet alleen hard werken is, maar ook een kwestie van geduldig wachten. In mijn rijkelijke fantasie groeit de bosui tot het dak van het kweekkasje, maar zo snel gaat het niet. Ik kijk de zaailingen groot. En ja, na een paar weken heb ik sprietjes die in sterk uitvergrootte vorm wel eens een echte bosui zouden kunnen worden. Wat volgt is de transfer van kweekkastje naar volle grond. Open en bloot voor weersinvloeden en dieren die azen op de nog schamele plantjes.

In de moestuin kom je een heel eind met ondernemersvaardigheden als goed plannen, schouders eronder zetten en vooruit denken. Zelfs netwerken is in deze ‘business’ niet vreemd: mijn buurman de moestuinveteraan gaat vol voor exoten als de peperplant, die hij trots deelt. Net als in het ondernemerschap is het ook hier; je gunt elkaar wat.