Zorgland en participatiemaatschappij

Clairette Gitz

Plots beland je dan in “Zorgland” met zorgtaal (met een eigen jargon: b.v. bukmoment of “bagsters”) en casemanagers, (een mens wordt een case, een geval), specialisten, (ik zag 5 verschillende geriaters voor 1 persoon,) overbelaste huisarts-receptionisten, die getraind lijken in afpoeieren, de huisarts, (gaat over medicatie niet over zorg), artsen in opleiding, thuis-zorgers, (elke dag verschillende), huishoudelijke hulpen, (ook aanvankelijk steeds verschillende), wat mag wie doen, wijkverpleegsters, thuisprikken door 2 verschillende diensten, ambulance personeel, 1e hulpposten, huisartsenposten voor weekend en ‘s-nachts, alarmering mogelijkheden, een zak voor een week met 7 opwarmmaaltijden, lijstjes, die hiervoor moeten worden ingevuld, mantelzorg, WMO en AWBZ en alle op tilt zijnde veranderingen en wachtlijsten. Een ouder van mij behoeft n.l. hulp, zoals vele nog thuiswonende ouderen.

Zoek uw weg in het Zorgland-proces en thuiswoon-land en krijg reorganisatie kriebels. Maar waar te beginnen en ook de zorg is in transitie, dus lijk je iets te begrijpen, binnenkort is het weer anders. Drempels, die te hoog zijn voor rollators, deuren die te zwaar zijn bij entrees van de flat, het spiegelgladde betonvlak bij de lift waar ze op uitgleed en op haar hoofd viel. Er bestaan thuiszorgwinkels, waar je kunt kopen of lenen, wat wordt wel of niet vergoed? Ik heb ook een super-uitvinding ontdekt nl een rollator die je in een handomdraai tot een rolstoel ombouwt, kan ze nog even lopen en daarna zitten, dan kom je nog ergens en blijft ze in beweging, wat goed voor de hersenen is. Maar het ene onderdeel valt onder de AWBZ, het andere onder de WMO, dus hiervoor komt geen vergoeding. Ouderenriksja’s met lage opstap heb ik nog niet ontdekt, dat wordt dus op iets langere afstand, die normaliter te fietsen is, de auto. En parkeren in de stad is geen pretje en op korte afstanden belast je het milieu zwaarder.

Healing environment

Clairette Gitz

Een ongezonde omgeving , daar wil je toch eigenlijk niet in leven. Wanneer wordt een omgeving ongezond genoemd? Vaak gaat het om vervuilde lucht, die niet direct waarneembaar is door bv stank, maar waarbij allerlei stofjes in onze longen komen, die niet bevorderlijk zijn voor onze gezondheid. Deze stofjes zijn meetbaar zoals bv koolmonoxide, bekend, omdat het verstikking veroorzaakt. Ook is overbelasting door geluid ongezond, ook hier zijn regels voor opgesteld en geluidsniveau is ook meetbaar. Een aanwijsbaar gevolg hiervan in onze omgeving zijn geluidswallen, die de achterliggende gebieden vrijwaren van de geluidstrillingen die autobanden veroorzaken op wegdek.

Maar kun je ook ziek worden van een lelijke omgeving? Het omgekeerde wordt wel beweerd nl dat de omgeving een heilzame werking kan hebben. Dit wordt aangeduid met “healing environment”. Vaak wordt direct de link gelegd met ziekenhuizen. In een ziekenhuis liggen mensen om te herstellen, dus alles wat daarbij helpt is meegenomen. Er bestaan onderzoeken naar de heilzame werking van bepaalde kleuren, die een ziektebeeld gunstig beïnvloeden. Ook wordt bijna altijd aangenomen dat natuur, dus veel groen, genezend werkt.

Een ander item zijn “frisse scholen”, hierbij wordt o.a. gemonitord of klaslokalen voldoende geventileerd worden. Maar is het eigenlijk niet schandalig dat het zover is gekomen, dat er met materialen, die ongezonde vluchtige stoffen afstaan aan de lucht, en door slechte ventilatie in gebouwen, er een ongezonde omgeving is gecreëerd. Ik vind dat we daar mee moeten beginnen nl om alles wat belastend is in onze leefomgeving voor de gezondheid uit te bannen. Geen geluidswallen, maar minder of andere autobanden, gesloten of geen verbrandingssystemen van fossiele brandstoffen, zodat er geen koolmonoxide of CO2 teveel in de lucht komt. Dan leven we binnen enige tijd met zijn allen in een “healing environment”.

Clairette Gitz
Gitz Architecten